“Leef en geniet in het moment.”

Annemiek

Vlogger, blogger, schrijver, radiomaker, maar bovenal: levensgenieter!

Naast blogger, vlogger, schrijver en radiomaker ben ik bovenal levensgenieter! Samen met mijn geleidehond Yoko, gepensioneerde geleidehond Chanda, mijn vriend Pieter en al mijn lieve vrienden zoek ik het avontuur op. Waar ik vroeger vasthield aan structuur, voorspelbaarheid en een grote liefhebber van saaiheid was, sta ik tegenwoordig voor alles open. Waarom? Misschien leef ik bewuster, kan ik beter relativeren, heb ik geleerd van mensen om me heen… Geen idee, maar ik geniet ervan!

Skiën, snowboarden, paragliden of gewoon genieten van een wandeling in de duinen of een wijntje in de zon… ik vind alles geweldig. Mijn energiebalans slaat regelmatig door in de rode cijfers, met oververmoeidheid, hoofdpijn en incidenteel een gebroken been tot gevolg, maar ik geniet van het leven.

En natuurlijk gaat mijn leven niet over rozen. Ik ben depressief geweest en heb snel last van angsten. Maar mijn moeilijke tijden heb ik leren waarderen en door deze dalen geniet ik intenser van mijn geluk. Want gelukkig, dat ben ik zeker.

Als je mij kent, dan heb je vast gehoord over mijn boeken +23 en Expeditie Ribbelroute of van mijn v/blogs. Naast mijn eeuwige strijd om de kilo’s, mijn knutselverslaving en mijn wijnliefhebberij, speelt mijn visuele handicap een belangrijke rol in mijn leven. Mijn veelvuldig vervloekte handicap is inmiddels ook een bron van inspiratie geworden.

Nadat ik in 2008 een intensieve revalidatieperiode onderging en mijn handicap eindelijk van mezelf zijn, opende zich een hele nieuwe wereld. Eindelijk echt ontspannen kunnen zijn, de kennismaking met (aangepast) sporten, intens hechte vriendschappen, mijn o zo dierbare geleidehonden en de ontdekking van mijn talenten… wat ben ik daar dankbaar voor.

En al deze avonturen heb ik toevertrouwd aan mijn boeken, blogs en vlogs, en daarmee ook aan heel veel lotgenoten en hun omgeving. De herkenbaarheid, zelfspot en ‘de strijd’ kwamen terug in zoveel reacties die mij zelfs na tien jaar nog steeds motiveren om mijn leven met jullie te delen. En dat blijf ik voorlopig ook nog doen.

Geniet van het moment, koester je geluk en omarm je demonen…

Liefs Annemiek

In ’t kort

Luistert naar Sneeuw * Gebruikt Netflix als luisterboek * Geboren op dinsdag de 13e * Zonnebril: altijd * Appel thee * Haarkleur: #60 uit een potje * Eeuwig energietekort * Aangepast intersporten * The Ritual of Karma * Heeft droom om schrijver te worden waargemaakt * Laat het los * Houd planten in leven * Gek op alles met een vachtje op pootjes * Ruiterbewijs * Heerlijk knutselen * Wandelen * Camino * Dalyan * Opblaaskano * Waken voor burn-out * Beperkt gezichtsveld en scherptegebrek * Graag alleen * Jat niet bij Jamin * Hekel aan haar wassen * Eternity van CK * Wroeten in de tuin * Geen idee waar de Achterhoek ligt * Zure matjes * 

Zusjes plagen, kusjes geven

Zusjes zijn er ter vermaak. Waarom duld je anders zo’n op jouw voer en speeltjes beluste haarbal in de buurt waarmee je ook nog eens al vrouwtjes aandacht moet delen? Dus, niks liggen luieren, hup, spelen. Maar zo makkelijk is Chanda niet uit haar tent te lokken. Ik...

It’s all about Mentelity

Vrouwtje kon het weer niet laten, die moest weer zonodig iets nieuws proberen. Ze ging suppen. Nee, niet zupen, maar suppen. De Mentelity Foundation organiseerde een superleuke dag waarop allerlei mensen met een beperking lekker een beetje konden klooien op zo’n...

Hieperdepiep Chanda!

Beetje balen… Chanda is jarig. Wordt zij dus mooi de hele dag in het zonnetje gezet. Kirrend kwam vrouwtje vanmorgen al naar beneden. Ik kwispel me een helicopeterritje, maar alle aandacht ging eerst naar die ouwe badmat. En ze mocht ook nog eens mee - in tuig NOTA...

Star! Star…? Star…

Niks leukers dan ravotten op het strand! Dit keer was mijn slachtoffer: Star. Ook een geleidehond, maar wel een met luie inslag, als je het mij vraagt. Zelfs toen we vrij mochten rollebollen op het strand. Spring ik bovenop haar... gaat ze gelijk op haar rug liggen....

Internationale Dag van de Geleidehond

Het is vandaag Internationale Dag van de Geleidehond. Yessss! Vanmorgen verwachtte ik al een lekker bot (maatje 1,5 meter), maar nee hoor. Een varkensoor dan? Nope. Oké, nou voor een Bonzo pensstaafje kom ik mijn mandje ook nog wel uit. Maar niks hoor, niets van dit...

Mondkapje

Zo zeg, wat mijn tweevoeter nu weer om haar smoeltje moeten binden… een inlegkruisje met elastiekjes! Gelukkig alleen als ik haar straks de bus en de trein door sleur, maar toch… Om vrouwtje een hart onder haar taststok te steken, doe ik wel even voor hoe het moet....

Vrouwtje’s APK-keuring

Vrouwtje moest weer eens een soort APK-keuring voor haar ogen ondergaan, oftewel een Low Vision Onderzoek. Ik moest dus mee naar Ergra Low Vision zodat zij weer eens door een paar apparaten getrokken kon worden onder leiding van een druk babbelende Low Vision...

Trekvogelpad 2/4

Dag 2, de echte uitdaging begint nu pas. Weetje, zo’n stormbaan is geen punt, zelfs vrouwtje komt met haar dikke bips over elk obstakel, maar vandaag moesten we het zonder een paar goed functionerende kijkers doen. En dan verrijst zich op een hele andere manier toch...

Mijn naam is…

Mijn naam is Yoko, maar soms ‘foei’, of ‘let op’ en best vaak ‘doe toch eens normaal’. Als geleidehond help ik dagelijks mijn slechtziende vrouwtje Annemiek over straat. Een serieuze taak waar ik best goed in ben, al zeg ik het zelf. Af en toe rolt ze wel eens over...

Poep met contrast

Nadat vrouwtje mij vanmorgen intensief onderzocht of ik niet ziek was, was haar eerste opmerking: ‘Gelukkig heb je niet gekotst, je poep heeft tenminste contrast’. Vannacht had ik mijn alom bekende ‘oeioeioei’ laten horen, en jawel, vrouwtje kwam meteen naar beneden...